No di\u00e1logo entre persoas de diferentes culturas e orientaci\u00f3ns relixiosas, un tema recorrente \u00e9 a pregunta: \u00ab\u00bfPodemos ter sempre esperanza? E en que?<\/p>\n\n\n\n
\u00c9 unha cuesti\u00f3n que resoa con maior intensidade nos momentos de dificultade ou ante a derrota ou o sufrimento m\u00e1is atroz ou tam\u00e9n ante as decepci\u00f3ns nun ideal ou nun conxunto de valores que nos fascinaran.<\/p>\n\n\n\n
\u00c9 precisamente neses momentos de d\u00fabida nos que nos sentimos empurrados a reconsiderar as nosas propias convicci\u00f3ns, valores e crenzas nos que depositamos a nosa esperanza e con elas, atopar a forza para enfrontalas e facer aflorar a grandeza do ser humano, capaz de caer e erguerse de novo, de experimentar a debilidade conscientemente, sen expectativas milagrosas in\u00fatiles.<\/p>\n\n\n\n
Crer \u00e9 moito m\u00e1is que esperar unha soluci\u00f3n aos nosos problemas, \u00e9 m\u00e1is ben un impulso que permite seguir cami\u00f1ando. A vida, precisamente neses momentos, pode converterse misteriosamente nun verdadeiro agasallo.<\/p>\n\n\n\n
Crer en algo que d\u00e1 sentido \u00e1 vida non \u00e9 como aceptar un contrato que se asina unha vez e despois nunca se mira, sen\u00f3n que \u00e9 un feito que transforma e impregna cada elecci\u00f3n diaria.<\/p>\n\n\n\n
Unha pequena axuda para vivir as\u00ed non \u00e9 pensar en situaci\u00f3ns extremas, que s\u00f3 poden asustarnos e bloquearnos, sen\u00f3n afrontar as pequenas dificultades do d\u00eda a d\u00eda, compartilas cos nosos amigos. Deste xeito, se non nos rendemos, descubriremos que cada d\u00eda pode proporcionarnos unha nova oportunidade para crer e dar esperanza a quen est\u00e1 ao noso lado. \u00c9 a forza da amizade que busca o ben do outro. Cando todo vai ben, \u00e9 m\u00e1is f\u00e1cil sentirse forte e valente. Pero cando experimentamos vulnerabilidades \u00e9 cando podemos constru\u00edr algo que non pasa e que permanecer\u00e1 despois de n\u00f3s. \u00c9 a convicci\u00f3n que se adquire cando se compartiu a vida con algu\u00e9n que creu m\u00e1is al\u00e1 de todo, que loitou e sufriu e que se achegou a todos co seu amor. Estas persoas, despois de rematar a s\u00faa vida nesta terra, deixan tal pegada e a s\u00faa memoria segue tan viva que -misteriosamente- fainos dicir, a\u00ednda m\u00e1is al\u00f3 da nosa referencia relixiosa ou non: \u00abCreo, creo. Seguimos xuntos!<\/p>\n\n\n\n