O desexo de eternidade \u00e9 inherente a todo home, te\u00f1a ou non convicci\u00f3ns relixiosas. De feito, cada un de n\u00f3s quere deixar atr\u00e1s algo que fale de n\u00f3s para sempre. Isto s\u00e9ntense e experim\u00e9ntanse con forza os artistas que se expresan nas obras que crean e nelas depositan a s\u00faa alma, pero tam\u00e9n os que traballan na investigaci\u00f3n cient\u00edfica, os que buscan unha econom\u00eda a escala humana, os que loitan polos dereitos fundamentais e os que so\u00f1an cun mundo de paz e fraternidade.<\/p>\n\n\n\n
S\u00e9ntense e v\u00edvense con forza os artistas que se expresan nas obras que crean e dan a s\u00faa alma a trav\u00e9s delas, pero tam\u00e9n os que traballan na investigaci\u00f3n cient\u00edfica, os que buscan unha econom\u00eda a escala humana, os que loitan polos dereitos fundamentais e os que so\u00f1an cun mundo de paz en fraternidade.<\/p>\n\n\n\n
Pero tam\u00e9n \u00e9 certo que todo home e toda muller te\u00f1en a oportunidade de vivir unha experiencia co sabor da eternidade, amando, amando aos demais, comezando polos m\u00e1is pr\u00f3ximos e continuando polos m\u00e1is afastados, sen esquecer ese veci\u00f1o que a vida pon ao noso car\u00f3n cada d\u00eda. Unha frase l\u00e9mbranolo: \u00abFai aos demais o que che gustar\u00eda que che fixesen a ti, non fagas aos demais o que non che gustar\u00eda que che fixesen a ti\u00bb, a chamada \u00abregra de ouro\u00bb presente en todas as culturas e relixi\u00f3ns da humanidade.<\/p>\n\n\n\n
Amar, pois, amar sempre, \u00e9 dicir, coidar do pr\u00f3ximo, compartir alegr\u00edas, penas, ir m\u00e1is al\u00e1 de n\u00f3s mesmos para constru\u00edr novas relaci\u00f3ns, feitas de respecto mutuo, comu\u00f1\u00f3n fraternal, axuda desinteresada, colaboraci\u00f3n, busca com\u00fan... Unha experiencia extraordinaria que pode dar sentido aos nosos d\u00edas, que expande os nosos sentimentos m\u00e1is fermosos e responde a unha necesidade profunda que nos pertence a todos e pon en circulaci\u00f3n ese "ben relacional" que d\u00e1 sabor tanto \u00e1 vida individual como \u00e1 vida social na que estamos inmersos. Amar a todos sen distinci\u00f3n, tomar a iniciativa no amor, comprender profundamente aos demais e captar as s\u00faas necesidades, e responder con xestos concretos, porque o amor non \u00e9 sentimentalismo sen\u00f3n un valor que move a mente, o coraz\u00f3n e os brazos e nos obriga \u00e1 acci\u00f3n. E onde antes hab\u00eda arrogancia, dominio, indiferenza, soidade, veremos nacer a vida ao noso redor, grazas tam\u00e9n \u00e1 nosa pequena pero forte e decisiva contribuci\u00f3n; unha vida m\u00e1is rica en significado, que deixar\u00e1 unha pegada duradeira para sempre.<\/p>\n\n\n\n
Todos sabemos que foi Xes\u00fas de Nazaret quen falou por primeira vez de amor e de amor mutuo. As s\u00faas palabras a\u00ednda resoan en todos n\u00f3s hoxe e m\u00f3strannos un cami\u00f1o a seguir. De feito, lembramos a par\u00e1bola do samaritano, a historia dun home de Samaria que, ao atopar no cami\u00f1o un estranxeiro ferido e maltratado por ladr\u00f3ns, parou e coidou del, mentres un sacerdote e un levita pasaran sen deterse.<\/p>\n\n\n\n
Todos podemos ser coma aquel samaritano e vivir a dimensi\u00f3n concreta do amor, especialmente nestes d\u00edas cheos da violencia da guerra, do abuso e da morte, e xerar nos nosos fogares, nos nosos lugares de traballo, nas nosas cidades, como lembraba Chiara Lubich, \u00abunha cultura de paz para a unidade dos pobos\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
Era o seu so\u00f1o e hoxe poder\u00eda ser tam\u00e9n o noso.<\/p>\n\n\n\n