Estamos nun lugar solitario preto de Betsaida, en Galilea. Xes\u00fas est\u00e1 a falarlle \u00e1 multitude sobre o Reino. O mestre fora al\u00ed cos ap\u00f3stolos para que puidesen descansar despois da s\u00faa longa misi\u00f3n naquela rexi\u00f3n, onde predicaran a conversi\u00f3n \u00abanunciando a Boa Nova e curando por todas partes\u00bb (Lc 9,6). Cansados, pero co coraz\u00f3n cheo, relataron o que viviran.<\/p>\n\n\n\n
Non obstante, a xente desc\u00fabreo e v\u00e9n. Xes\u00fas acolle a todos: escoita, fala, preoc\u00fapase. A multitude medra. Ach\u00e9gase a noite e comezan a ter fame. Os ap\u00f3stolos danse conta disto e propo\u00f1en unha soluci\u00f3n l\u00f3xica e realista ao mestre: \u00abDespide \u00e1 xente para que vaian \u00e1s vilas e aldeas dos arredores e busquen aloxamento e comida\u00bb. Despois de todo, Xes\u00fas xa fixera moito... Pero resp\u00f3ndelles:<\/p>\n\n\n\n
\"D\u00e1delles v\u00f3s de comer\"<\/strong><\/p>\n\n\n\n Quedan desconcertados. \u00c9 impensable: s\u00f3 te\u00f1en cinco pans e dous peixes para varios miles de persoas; Non \u00e9 posible atopar o que se necesita na pequena Betsaida, e non ter\u00edan cartos para compralo.<\/p>\n\n\n\n Xes\u00fas quere abrirlles os ollos. Movido polas necesidades e os problemas da xente, proponse ofrecer unha soluci\u00f3n. E faino partindo da realidade e valorando o que existe. \u00c9 certo, o que te\u00f1en \u00e9 pouco, pero conf\u00edalles unha misi\u00f3n: ser instrumentos da misericordia de Deus, que pensa nos seus fillos. O Pai interv\u00e9n, e con todo os necesita.<\/p>\n\n\n\n O milagre require a nosa iniciativa e a nosa fe, que medrar\u00e1n deste xeito.<\/p>\n\n\n\n \"D\u00e1delles v\u00f3s de comer\"<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ent\u00f3n, \u00e1 obxecci\u00f3n dos ap\u00f3stolos, Xes\u00fas responde po\u00f1\u00e9ndose a traballar, pero p\u00eddelles que fagan a s\u00faa parte, mesmo que sexa pequena. Non a despreza. Non lles resolvas o problema. O milagre ocorre, pero require que participes con todo o que tes, co que puideches conseguir e puxeches \u00e1 disposici\u00f3n de Xes\u00fas para todos. Isto implica certo sacrificio e confianza nel.<\/p>\n\n\n\n O mestre parte desta situaci\u00f3n para ensinarnos a coidar uns dos outros xuntos. Ante as necesidades dos demais, as escusas son in\u00fatiles ("non \u00e9 asunto noso"; "non podo facer nada"; "eles te\u00f1en que arranxarse, como todos n\u00f3s"...). Na sociedade que Deus concibiu, benditos os que alimentan os famentos, visten os pobres e van axudar aos necesitados (cf. Mt 25, 35-40).<\/p>\n\n\n\n \"D\u00e1delles v\u00f3s de comer\"<\/strong><\/p>\n\n\n\n A narraci\u00f3n deste episodio l\u00e9mbranos a imaxe do banquete descrito no Libro de Isa\u00edas, un banquete que Deus mesmo ofrece a todos os pobos, cando \u00abenxugar\u00e1 as b\u00e1goas de todos os rostros\u00bb (Is 25,8). Xes\u00fas ord\u00e9nalles que se senten en grupos de cincuenta, como nas ocasi\u00f3ns importantes. Como Fillo, comp\u00f3rtase como o Pai, o que subli\u00f1a a s\u00faa divindade.<\/p>\n\n\n\n El mesmo darao todo para converterse en alimento para n\u00f3s na Eucarist\u00eda, o novo banquete da comu\u00f1\u00f3n. Ante as moitas necesidades que xurdiron durante a pandemia da COVID-19, a comunidade dos Focolares de Barcelona creou un grupo a trav\u00e9s das redes sociais para compartir as s\u00faas necesidades e po\u00f1er en com\u00fan bens e recursos. \u00c9 impresionante ver como circulan mobles, alimentos, medicamentos e electrodom\u00e9sticos... Porque \u00abs\u00f3 podemos facer pouco\u00bb, din, \u00abpero xuntos podemos facer moito\u00bb. A\u00ednda hoxe, o grupo Fent fam\u00edlia contrib\u00fae a que ningu\u00e9n entre eles quede sen nada, como nas primeiras comunidades cristi\u00e1s (cf. Feitos 4,34).<\/p>\n\n\n\n Silvano Malini e o equipo da Palabra de Vida<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n