Batzuetan zubi garrantzitsuenak ez dira altzairuz edo hormigoiz eraikitzen, begirada eraldatzen duten topaketez baizik. Andaluziako zazpi familiak senidetasun-esperientzia bat bizi izan dute Tangerren, Tetuanen eta Martilen, eta horrek duela bi hamarkada Mediterraneoko bi ur-bazterren artean jaiotako loturak indartu ditu.

Jaengo Familias Nuevas taldeak bultzatuta, Andaluziako zazpi familia Marokora joan ziren maiatzaren 1eko zubian, Tangerreko Fokolareen komunitatea eta Martileko fokolarea gertutik ezagutzeko.

Horietako askok ondoko herrialdea bisitatzen zuten lehen aldia bazen ere, bidaiak sustrai sakonak zituen. Duela hogei bat urte, Granadako eta Andaluziako beste hiri batzuetako gazteak Tangerreko gazte eta heldu musulmanekin adiskidetasun loturak sortzen hasi ziren, senidetasunaren idealean inspiratuta. Esperientzia horren berri izatean, Chiara Lubich-ek Mediterraneoko bi ur-bazterren artean senidetasun-zubiak eraikitzera animatu zituen..

Egonaldian, familia taldeak Tangerreko eta Tetuango aberastasun kulturala deskubritu zuen eta bertako Elizaren bizitzan parte hartu ahal izan zuen. Hala ere, familia musulmanekin elkartzea izan zen gehien markatu zituena, urteak baitaramatzate batasunaren espiritua ere bizi dutela. Marokoko te xume bat partekatzea nahikoa izan zen kultura eta erlijio ezberdintasunek familia bereko kide sentitzea eragozten ez dutela esperimentatzeko.

Bisitak Martilen jarraitu zuen, non familiek focolarraren bizitza ezagutu zuten —2022ko otsailean inauguratu zen, kristauen eta musulmanen arteko elkarrizketa anaikorra garatzeko helburuarekin—, baita Lerchundi Zentroak¹ eta Marokoko Andre Mariaren Zentroak²egiten duten lana ere. Bertan jakin ahal izan zuten nola egunerokotasunean elkarrizketa, formakuntza eta zerbitzua bide zehatz bihurtzen diren gizarte senidekorrago bat eraikitzeko.

Parte hartu zutenak itxaropen sentsazio sakonarekin itzuli ziren. Topaketak aurreiritziak eraisten lagundu zuen, egunerokotasunean Ebanjelioa bizitzeko gogoa berritu zuen eta besterako lehen urratsa ematen denean senidetasuna posible dela berretsi zuen.

Bidaia amaitu zen, baina zubia zabalik dago. Parte hartu zutenen bihotzean, pertsonen, kulturen eta herrien arteko loturak egiteko nahia sumatzen da oraindik ere, ziur baitaude topaketa zintzo bakoitzak Mediterraneoko bi ertzak gehiago hurbil ditzakeela.

1. Tangerreko artxidiozesian (Maroko) Eliza Katolikoaren kultur lan bat, 30 urtez jarduera soziokulturalak garatzen dituena.https://www.lerchundimartil.com/  edo https://www.instagram.com/lerchundi_martil/) ↩︎
2. Proiektu hau Martil-eko Lerchundi Zentroaren parte da. Duela hiru urte hasi zen, Manos Unidasek finantzatuta, eta boluntarioen parte-hartzeari esker jarraitu du. Emakumeei zuzenduta dago, prestakuntza, laguntza eta gizarte eta lanbide integrazioa eskainiz.https://www.instagram.com/centro_de_mujeres/) ↩︎