Galilean, Betsaida ondoko leku bakarti batean gaude. Jesusek Erreinuaz hitz egiten dio jendetzari. Irakaslea apostoluekin joan zen hara, eskualde hartan egindako misio luzearen ondoren atseden har zezaten, non bihurketa predikatu baitzuten "Berri Ona hots eginez eta alde guztietan gaixoak sendatuz" (Lk 9,6). Nekatuta, baina bihotza beteta, bizitakoa kontatu zuten.
Hala ere, jendeak jakin egiten du eta etortzen da. Jesusek denak hartzen ditu: entzun egiten du, hitz egin, zaindu. Jendetza hazten doa. Gaua hurbiltzen ari da eta goseak daude. Apostoluek konturatzen dira horretaz eta irtenbide logiko eta errealista bat proposatzen diote irakasleari: «Bidal ezazu jendea inguruko auzo eta baserrietara, ostatu eta jan bila joan daitezen». Azken finean, Jesusek hainbeste egina zuen jadanik… Baina Hark erantzuten die:
"Eman zeuek jaten"
Harrituta geratzen dira. Pentsaezina da: bost ogi eta bi arrain baino ez dituzte milaka lagunentzat; ezinezkoa da behar dena aurkitzea Betsaida txikian, eta ez lukete erosteko dirurik izango.
Jesusek begiak ireki nahi dizkie. Jendearen behar eta arazoek hunkituta, irtenbide bat eskaintzera doa. Eta hori egiten du errealitatetik abiatuta eta dagoena baloratuz. Egia da, gutxi dute, baina misio bat ematen die: bere seme-alabengan pentsatzen duen Jainkoaren errukiaren tresnak izatea. Aitak esku hartzen du, eta hala ere behar ditu.
Mirariak gure ekimena eta gure fedea eskatzen ditu, eta modu honetan haziko dira.
"Eman zeuek jaten"
Beraz, apostoluen eragozpenari, Jesusek arduratsu erantzuten dio, baina beren partea egiteko eskatzen die, txikia izan arren. Ez du mespretxatzen. Ez du arazoa konpontzen haien ordez. Miraria gertatzen da, baina daukaten guztiarekin, lortu ahal izan dutenarekin eta Jesusen eskura jarri dutenarekin batera parte hartzea eskatzen du. Horrek sakrifizio batzuk eta Harengan konfiantza izatea dakar.
Irakasleak egoera honekin hasten da elkar nola zaindu elkarrekin irakasteko. Besteen beharrei aurre egitean, aitzakiak alferrikakoak dira ("ez da gure kontua"; "ezin dut ezer egin"; "berak kudeatu behar dute, denok bezala"...). Jainkoak irudikatu duen gizartean, zorionekoak dira gose direnak elikatzen, behartsuak janzten eta behartsuengana joaten direnak (ikusi Mt 25,35-40).
"Eman zeuek jaten"
Pasarte honen narrazioak Isaiasen liburuan deskribatutako oturuntzaren irudia ekartzen digu gogora, Jainkoak berak herri guztiei eskaintzen dien oturuntza, "aurpegi guztietako malkoak garbituko dituenean" (Is 25,8). Jesusek berrogeita hamar laguneko taldeetan esertzeko agindu die, une garrantzitsuetan bezala. Seme gisa, Aitaren antzera jokatzen du, eta horrek bere jainkotasuna azpimarratzen du.
Berak emango du dena guretzat janari bihurtzeko Eukaristian, komunioaren oturuntza berrian. COVID-19 pandemiaren garaian sortu ziren behar askoren aurrean, Bartzelonako Focolare komunitateak talde bat sortu zuen sare sozialen bidez, beharrak partekatzeko eta ondasunak eta baliabideak biltzeko. Ikusgarria da altzariak, janaria, sendagaiak eta etxetresna elektrikoak nola zirkulatzen diren ikustea... Zeren "bakarrik gutxi egin dezakegu", diote, "baina elkarrekin asko egin dezakegu". Gaur egun ere, Fent família taldeak inork gabe gera ez dadin laguntzen du, lehen kristau komunitateetan bezala (ikusi Eginak 4,34).
Silvano Malini eta Bizitza Hitza taldea
