Phra Maha Thongrattana Thavorn, Thailandiako monje budista, azaroaren 10eko goizaldean hil zen. Bere bizitzak erlijioen arteko elkarrizketaren bidea eta mundu batu baten, elkar ulertzearen eta bakearen alde lan egiteko duen konpromisoa erakusten ditu.
Batasunaren espiritualtasunarekin harremana 1995ean izan zuen, Loppianora (Florentzia), Mugimenduaren nazioarteko herrixkara, 1 egindako bisita batean. Han Chiara Lubich ezagutu zuen. Urte batzuk geroago, Chiararekin izandako lehen aurrez aurreko topaketa hura gogoratuz, zera esango zuen:
“Liluratuta geratu nintzen haren pertsonarekin, haren begiekin, haren sinpletasunarekin, haren azkartasunarekin, naizenarekiko errespetuarekin, entzute sakonarekin, atmosfera deskribaezinarekin. […] Bere kristau bizitzaz hitz egin zidan, batasunaren karismaz… ni ere bere seme sentitzen naiz, jaso dudan argiagatik, baina baita batasunaren argia denon artean zabaltzeko grinagatik ere.”
Bere aldetik, Chiarak sakontasun aparteko arima bat ikusi zuen harengan, erlijioen arteko elkarrizketaren bidea benetakotasunez eta errespetuz argitzeko gai dena, hortik datorkio "Argi Bizia" izena, askok ezagutzen duten bezala.
Harrezkero, Thailandiako monjea Mugimenduaren lagun leiala bihurtu zen, Asian zein Europan ekitaldi ugaritan parte hartuz. Bere presentzia diskretua baina bizia zen, eta bere mezua beti argia: erlijioek ez dute lehiatu behar, baizik eta gizadiaren onerako lagundu.
Bere heriotzaren berria berehala zabaldu da mundu osoko Fokolareen komunitateen artean, Mugimenduko presidente Margaret Karramek bere figura gogoratuz denei bidali zien idatzi baten bidez. Besteak beste, esaten zuen:
«Chiarak emandako izena bete-betean bizi izan zuen, nonahi argi, kontsolamendu eta itxaropen tresna izanik. Azkeneraino, senidetasuna eraikitzeko maitatu eta bizi izan zen. Bere bizitzan zehar batasunaz modu berezian hitz egiten jakin zuen, jakinduriaz eta pasioz liburu, aldizkari, irratsaio eta monje eta laiko budistekin izandako topaketen bidez, eta horrek ere zailtasunak ekarri zizkion. Egun batean, monje batek galdetu zion, harrituta: “Maisu, emakume kristau baten atzetik al zoaz?”. Berak erantzun zuen: “Ez diot emakume bati jarraitzen, bere Senidetasun unibertsalaren ideala baizik.Bera ez da kristauentzat bakarrik, gurea ere bada“.
Bere azken mezuan idatzi zidan: “Margaret, sufritzen dut, baina jasaten dut, jasaten dut, jasaten dut, nire sufrimendua ez baita ezer Jesusek Gurutzean duenarekin alderatuta. Amatxo Chiararen semea naizelako jasaten dut. Gogoratu: ez dugu elkar ikusiko, baina egunen batean berriro ikusiko dugu elkar. Laster joango naiz berarekin egotera”.
Pertsonalki, bihotzean gordetzen dut idatzi zidan hitz bakoitza eta eman zidan aholku bakoitza. “Maitasunagatik eutsi” esan nahi duena erakutsi zidan, eta nirekin izan zuen batasuna opari ederra izan zen, inoiz ahaztuko ez dudana»
Aktibatu azpitituluak – Jatorrizkoa italieraz bikoiztuta dago.
