O salmo 23 é un dos salmos máis coñecidos e queridos. É un canto de confianza que ten, ao mesmo tempo, o carácter dunha alegre profesión de fe. Quen ora faino como pertencente ao pobo de Israel, a quen o Señor prometeu polos profetas que sería o seu pastor. O autor proclama a súa felicidade persoal por saber que está protexido no Templo[1], lugar de refuxio e graza. Pero, do mesmo xeito, coa súa experiencia quere animar aos demais a confiar na presenza do Señor.
"O Señor é o meu pastor, non me falta nada"
Este salmo invítanos a fortalecer a nosa relación íntima con Deus e a experimentar o seu amor. Algúns poden preguntarse: como é posible que o autor diga "nada me falta"? A nosa experiencia diaria nunca está exenta de problemas e retos: saúde, familia, traballo, etc., sen esquecer o enorme sufrimento que viven hoxe tantas das nosas irmás e irmáns pola guerra, as consecuencias do cambio climático, as migracións, a violencia...
"O Señor é o meu pastor, non me falta nada"
Quizais a clave da lectura estea no verso que di "porque vas comigo" (Sal 23, 4). Trátase da certeza do amor dun Deus que sempre nos acompaña e nos leva a vivir a nosa existencia doutra maneira. Chiara Lubich escribiu: «Unha cousa é saber que podemos recorrer a un Ser que existe, que ten misericordia de nós e que pagou os nosos pecados, e outra é vivir e sentirnos no centro das predileccións de Deus, que, en consecuencia, elimina todo medo que actúa como freo, toda soidade, toda sensación de orfandade e toda incerteza. […] A persoa sabe que é querida e cre con todo o seu ser neste amor. Abandonase a el con confianza e quere seguilo. As circunstancias da vida, tristes ou felices, están iluminadas por un motivo de amor que as quixo ou permitiu a todas.[2]
"O Señor é o meu pastor, non me falta nada"
Pero quen levou a cabo esta fermosa profecía é Xesús, que no Evanxeo de Xoán non dubida en chamarse “o bo Pastor”. A relación con este pastor caracterízase por un vínculo persoal e íntimo: «Eu son o bo pastor; e eu coñezo as miñas ovellas e as miñas coñécenme" (Xn 10, 14). Condúceos aos pastos da súa Palabra, que é vida; en particular a Palabra que contén a mensaxe expresada no «Mandamento Novo», que, se se vive, fai «visible» a presenza do Resucitado na comunidade reunida no seu nome, no seu amor» (cf. Mt 18, 20).[3]
Augusto Parodia Reyes e o equipo da Palabra de Vida
[1] Cf. Ps 23,6.
[2] C. LUBICH, «Los esenciales de hoy»: Escritos Espirituais/2, Madrid 1999, p. 148.
[3] Cf. Mt, 18, 20.