Tiberias itsasoaren ertzean jendetza handi bati paraboletan hitz egin ondoren, Jesusek bere ikasleengana jo eta bere hitzen esanahi sakona azaldu zien.
Gure istorioaren protagonista Jainkoaren Hitza da, hazi txiki eta hauskor batekin alderatuta. Harriek, arantzek eta txoriek ernetzea, sustraiak botatzea eta ale helduak ematea eragotzi diezaiokete, baina ereile jakintsuak badaki zein bizitasun harrigarria duen.
Irudi hauen bidez, Jesusek gizateriaren eta Jainkoak ugari eskaintzen duen Hitzaren arteko harremana agerian uzten du, baina batzuek onartzen dute, beste batzuek, arrazoi desberdinengatik, bidean uzten dute fruiturik eman gabe. Izan ere, giza bihotzean, azalekotasunak eta gehiegizko kezka materialek Jainkoak berak bere izakietan piztu nahi duen bizitza gaindikoaren miraria mehatxatzen dute.
Jesusek ere gonbidatzen gaitu, dizipuluekin egin zuen bezala, Jainkoaren maitasunaren misterio xumean sartzera, eta, aldi berean, erabaki bati buruz pertsonalki erronka egiten digu: zer nolako "lur" izan nahi dugu?
«”Lur onak” bezala hartzen duena hauxe da: mezua entzun eta ulertzen duena; honek fruitua ematen du».
Entzutea eta ulertzea: badirudi hori dela Hitzaren haziak bere indarra adierazi eta fruitu onak eman ditzakeen lur atsegin bihurtzen gaituen sekretua.
Zein baliotsua den entzuteko prest egotea! Jainkoaren bizitza sartzen uzteko espazio espirituala da, beti bere errukiarekin aurrea hartzen digun bizitza, heltze-garaiak ezagutzen eta errespetatzen dituen langilearen pazientziarekin.
Jainkoaren hitzek, Chiara Lubichek idazten duen bezala, «ez dute adimena bakarrik argitzen, izaki osoa baizik, argia, maitasuna eta bizitza direlako. Bakea ematen dute —Jesusek berea deitzen duen bakea: “nire bakea”—, baita nahasmen eta angustia uneetan ere. Poztasun osoa ematen dute batzuetan arima hartzen duen minaren erdian ere. Indarra ematen dute, batez ere etsipena edo etsipena sortzen denean. Askatzen gaituzte, Egiaren bidea irekitzen baitute. […] Jainkoaren Hitzarekiko maitasun sutsua ere sortu behar da gure baitan: arretaz jaso dezagun elizetan aldarrikatzen digutenean, irakurri dezagun, aztertu dezagun, hausnartu dezagun… Baina, batez ere, bizitzera deituak gaude. […] Jesusen Hitz bat biziz, Ebanjelio osoa bizi dugu, bere hitz bakoitzean bere burua guztiz ematen duelako, bera bizitzera dator gugan […] eta gure pentsatzeko, borondatezko eta jarduteko modua ordezkatzen duelako bizitzako egoera guztietan»[1].
«”Lur onak” bezala hartzen duena hauxe da: mezua entzun eta ulertzen duena; honek fruitua ematen du».
Mexikoko Wambilek hau kontatzen digu: «Garai batean zulo sakon batean harrapatuta sentitu nintzen. Tratu txarrez betetako harreman batean murgilduta nengoen, ihes egin eta dena neuk konpontzen saiatzen. Sare sozialek eta kanpoko munduko zaratak eraginda, askotan Jainkoaren planaren parte ez ziren gauzen atzetik ibiltzen nintzen. Nire ahalegin guztiak gorabehera, oraindik hutsik eta helbururik gabe sentitzen nintzen. Maitasuna hizkuntza unibertsala dela banekien, beraz, boluntario gisa hasi nintzen lanean, eta Jainkoagandik bakarrik etor zitekeen jokatzeko modu bat aurkitu nuen. Denborarekin, bere Hitza entzuteko eta harekin dudan harremanean hazteko leku bat aurkitu nuen. Oso eskertuta nago».
Lur antzu eta harritsua bezala sentitzen garenean ere, Hitz bera eraginkorra da, Isaias profetak agerian uzten duen bezala: «Euria eta elurra zerutik jaisten diren bezala, eta ez dira hara itzultzen lurra ureztatu, kimatu eta loratu gabe, […] halaxe da nire ahotik ateratzen den nire hitza: Ez da niregana itzuliko hutsik, baizik eta nik nahi dudana egingo du eta bidali dudan helburua lortuko du» (Es 55, 10-11).
Itxaropen honek eutsiz, beldur eta tentsioek menderatutako garai honetan, landu dezagun konfiantza gure bizitza partekatzen dugun emakume eta gizonengan ere. Fidatu gaitezen fruitu onak emateko eta entzuteko eta elkarrizketarako aukerak sortzeko duten gaitasunean, anaitasunaren horizonterantz elkarrekin ibil gaitezen.
Letizia Magri eta Word of Vine taldeara
[1] C. Lubich, Bizitzaren Hitza, 2003ko martxoa: Ciudad Nueva 396 zk. (2003/3), 24-25 orr.
