Escoitar e practicar é un tema fundamental no que insiste o autor do verso deste mes. A carta continúa: "Por outra banda, quen considera atentamente a perfecta Lei da liberdade e se mantén firme, non como oínte esquecedor, senón como cumpre da mesma, quen, practicándoa, será feliz" (Santiago 1:25). E é precisamente ese esforzo por coñecer as súas palabras e vivilas o que nos fai libres e nos da alegría.

Poderíase dicir que a cita bíblica deste mes é en si mesma o motivo da práctica da Palabra de vida, que se estendeu polo mundo. Unha vez á semana, e máis tarde unha vez ao mes, Chiara Lubich escollía unha frase completa da Escritura e comentaba sobre ela. Coñecémonos, compartimos os froitos do feito contando experiencias vitais, e creouse unha comunidade unida que amosou en xerme as consecuencias sociais que era capaz de producir.

«A pesar da súa sinxeleza, a iniciativa do fundador do Movemento dos Focolares contribuíu significativamente a redescubrir a Palabra de Deus no mundo cristián do século XX»^[1], transmitindo un método para vivir o Evanxeo e compartir os seus efectos.

«Pon en práctica a Palabra e non te conformes con escoitala, enganándote.».

A carta de Santiago recolle o que Xesús anunciara para que vivamos e experimentemos a realidade do reino dos ceos entre nós: declara benaventurados os que escoitan a súa Palabra e a observan (cf. Lc 11, 28); Recoñece a quen a escoita e a pon en práctica como a súa nai e os seus irmáns (cf. Lc 8, 21); Compárao coa semente que, se cae en terra boa, é dicir, sobre quen a escoita con corazón honrado e bo e a garda, produce froito coa súa perseveranza (cf. Lc 8, 15).

«En cada palabra súa Xesús expresa todo o seu amor por nós –escribe Chiara Lubich–. Encarnémolo, fagámolo noso, experimentemos o gran poder da vida que desenvolve se a vivimos, en nós e ao noso arredor. Namorémonos do Evanxeo ata deixarnos transformar nel e vertelo sobre os demais. […] Seremos libres de nós mesmos, dos nosos límites, da nosa escravitude; e non só, senón que veremos estoupar a revolución do amor que Xesús, libre de vivir en nós, provocará no tecido social no que estamos inmersos.^[2].

«Pon en práctica a Palabra e non te conformes con escoitala, enganándote.».

Como poñer en práctica a palabra? Miremos ao noso arredor e fagamos todo para poñernos ao servizo dos necesitados, con pequenos ou grandes xestos de coidado mutuo, transformando as estruturas inxustas da sociedade, opoñendo á violencia, favorecendo xestos de paz e reconciliación; con máis sensibilidade e accións a favor do noso planeta.

Así estala unha auténtica revolución nas nosas vidas, na comunidade onde vivimos e no lugar de traballo onde operamos.

O amor maniféstase en accións sociais e políticas que buscan construír un mundo mellor. Do compromiso dunha pequena comunidade dos Focolares coas persoas máis fráxiles nace en Perú un centro de maiores co nome do fundador do Movemento, en Lámud, cidade da Amazonia peruana a 2.330 metros de altitude. «O Centro foi inaugurado en plena crise pandémica e alberga a 50 persoas maiores e solitarias. A casa, os adornos, os pratos e a comida chegaron como agasallo da comunidade veciña. Foi un compromiso non exento de dificultades e atrancos, pero en marzo de 2022 o Centro celebrou o seu primeiro aniversario abrindo as portas da cidade cunha festa na que participaron incluso as autoridades políticas. “Nos dous días de celebración sumáronse novos voluntarios, adultos e nenos, que queren coidar sós aos maiores e ampliar así a súa familia”.^[3].

Patrizia Mazzola e o equipo da Palabra de Vida

[1] C. Lubich, Palabras de vida/1 (1943-1990) (ed. F. Ciardi), Ciudad Nueva, Madrid 2020, p. 5, Introdución.
[2] Ead., “Palabra de vida”, setembro de 2006: Cidade Nova n. 434 (8-9/2006), páx. 23.
[3] Balance Comunión 2022. Movemento dos Focolares, en https://www.focolare.org/wp-content/uploads/2024/02/BdC-2022-DialogoES.pdf, páx. 67.